สวัสดีค่ะ นานแล้วที่ไม่ได้เมลล์มา ไม่รู้ว่ายังใช้เมลล์นี้อยู่หรือเปล่า
เรื่องเดิมที่อยากเล่าให้ฟัง คือ รู้แล้วว่า เป็นคนที่ไม่ชอบโทรศัพท์ ไม่คุย
และเป็นคนที่ตรงต่อเวลา แต่ก้อมีความต้องการในฐานะที่เป็นแฟน
คือต้องการให้โทรหาบ่อยขึ้น เวรบ่าย ที่ติด case ช่วงที่เราคุยกัน ไม่ใช่ว่าจะไม่โทรเลยนะคะ
เที่ยงคืนที่ออกเวร มันเหนื่อยมาก ต้องการให้คนรัก โทรมาถามสักนิดว่า เหนื่อยไหม หิวไหม หรือเป็นอย่างไร
บางครั้ง เงินทองเราหาได้เองและไม่ได้คาดหวังจากคุณเลย แต่สิ่งที่คาดหวังคือ อยากให้คนรัก
แสดงความห่วงใย สนใจ ใส่ใจ แสดงน้ำใจ และเจตนาที่ดีๆให้ แค่นี้เองที่ต้องการ (แต่.........)
.............ที่พูดคือ อยากให้เข้าใจว่าเราคิดยังงัย ต้องการอะไร
จะทำได้หรือไม่ได้ มันอีกเรื่องนึง ที่เราทั้งสอง ต้องดูกันไป อีกนาน
ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่ เราจะยังไม่แต่งงาน ขอดูให้แน่ใจมากๆ ก่อน
คิดว่าคุณคงเข้าใจนะคะ......................................
นี่เป็นอารมณ์หนึ่งที่ฉันไม่มีความมั่นใจในผู้ชายที่ฉันรัก มันเป็น detail เล็กๆ
แต่ไม่สามารถที่จะตัดออกไปในวงจรแห่งรัก เพราะประสบการณ์หลายคู่ที่ช่วงรักกันมองข้ามเรื่องเล็กน้อย
สุดท้ายลงเอยด้วยการล้างลา ...........
วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552
วันอาทิตย์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552
ที่รัก...
ตอนนี้ความหวังในการทำบริษัทของฉัน เริ่มมองเห็นทาง
เมื่อวานหนุ่มวิศวะ พาข้ามแดนไปดูงานที่ประเทศลาวมา
(ไปหางาน) ฉันมีความสุขมาก และทุกครั้งที่ได้เดินทางไปกับผู้ชายคนนี้
อบอุ่น ปลอดภัย
เค้าพูดน้อย ไม่เคยทะเลาะ และมักเห็นใจคนอื่นเสมอ
........................
เมื่อวานหนุ่มวิศวะ พาข้ามแดนไปดูงานที่ประเทศลาวมา
(ไปหางาน) ฉันมีความสุขมาก และทุกครั้งที่ได้เดินทางไปกับผู้ชายคนนี้
อบอุ่น ปลอดภัย
เค้าพูดน้อย ไม่เคยทะเลาะ และมักเห็นใจคนอื่นเสมอ
........................
ปลายทาง...ไปทุกที่ที่มีทาง
ตอนนี้ ฉันอยากบันทึกเรื่องราวของตนเอง ไว้เพื่อเตือนความจำของตัวเอง
และเผื่อให้ใครหลายๆ คนที่ได้ผ่านมา ได้เอาประเด็นนี้เป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิต
บางครั้งคนเราก็ค้นหา อะไรต่อมิอะไร ไม่รู้จบสิ้น ......บางครั้ง..มันอาจแลกกับความเจ็บปวด...บางคนก็ยอม
แม่ฉันล่ะ คนนึง แม่เป็นคนที่ดีมาก ในความคิดของลูกอย่างฉันตั้งแต่รู้ความมา ......
ที่แน่ๆ แม่สอนให้ฉันอยู่ได้ด้วยตัวเอง ความเข้มแข็ง ความขยันไม่ย่อท้อ มีเรื่องเดียวที่เก็บมาได้น้อย คือความประหยัด
ตอนนี้แม่แก่มากแล้ว อยากให้แม่ได้พัก เพราะฉันมีศักยภาพที่จะเลี้ยงดูแม่ได้
แต่แม่กลับไม่หยุด บางทีฉันอยากถามว่าทำไม แม่ไม่ชอบสบายหรืองัย
แต่สุดท้าย ....ฉันเองมาคิดได้ว่า ฉันไม่มีสิทธิ์ต้องหยุดความคิดของใครได้...
หน้าที่ของฉัน คือ ต้องประคับประคอง แม่ ให้มีความสุขที่สุด ตามความคิดของแม่เอง
อยู่ภายใต้ ความดีและความเหมาะสม ..................................................
และเผื่อให้ใครหลายๆ คนที่ได้ผ่านมา ได้เอาประเด็นนี้เป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิต
บางครั้งคนเราก็ค้นหา อะไรต่อมิอะไร ไม่รู้จบสิ้น ......บางครั้ง..มันอาจแลกกับความเจ็บปวด...บางคนก็ยอม
แม่ฉันล่ะ คนนึง แม่เป็นคนที่ดีมาก ในความคิดของลูกอย่างฉันตั้งแต่รู้ความมา ......
ที่แน่ๆ แม่สอนให้ฉันอยู่ได้ด้วยตัวเอง ความเข้มแข็ง ความขยันไม่ย่อท้อ มีเรื่องเดียวที่เก็บมาได้น้อย คือความประหยัด
ตอนนี้แม่แก่มากแล้ว อยากให้แม่ได้พัก เพราะฉันมีศักยภาพที่จะเลี้ยงดูแม่ได้
แต่แม่กลับไม่หยุด บางทีฉันอยากถามว่าทำไม แม่ไม่ชอบสบายหรืองัย
แต่สุดท้าย ....ฉันเองมาคิดได้ว่า ฉันไม่มีสิทธิ์ต้องหยุดความคิดของใครได้...
หน้าที่ของฉัน คือ ต้องประคับประคอง แม่ ให้มีความสุขที่สุด ตามความคิดของแม่เอง
อยู่ภายใต้ ความดีและความเหมาะสม ..................................................
สมัครสมาชิก:
ความคิดเห็น (Atom)
