Today, I plan to stay home because I felt so tired yesterday.
7.50 Maw came into my room to wake me up.
I told him back that I will not go to school today.
After that, the boy, Dan, ran into me and told me that
"mum, I know you will not go to school today. I don't want to go to school as well. Can I stay with you here? Will I be your friend at home? "
finally, I have to wake up, get dressed and go to school.
ทุกครั้งที่เหนื่อยล้าการมีเพื่อนร่วมทางก็จะทำให้เรารู้สึกว่าเราเหนื่อยน้อยลง เพราะไม่เพียงแต่เราเท่านั้นที่เหนื่อย คนอื่นก็ร่วมชะตาเดียวกันกับเรา
เรื่องราวเกิดขึ้นที่ Apartment 14
เกือบจะสายแล้วสามียังไม่เห็นภรรยาลุกออกจากที่นอน ก็เลยมาปลุก
ผู้เป็นเมียบอกว่า "วันนี้เราจะขอตื่นสายหน่อยนะ เราเหนื่อย เราจะไม่ไปโรงเรียน จะอ่านหนังสือที่บ้านแทน"
ถ้าภรรยาพูดเยี่ยงนี้ จะหมายความว่า สามีจะต้องจัดการกับลูกๆ รวมถึงไปส่งลูกที่โรงเรียนด้วย
สักครู่นึง แม่ได้ยินเสียงเล็กๆ แจ๋วดังขึ้นข้างๆหู
Dan: "แม่น้องแดนได้ยินว่าแม่เหนื่อย แล้วแม่จะไม่ไปโรงเรียน"
แม่: "ใช่จ้าลูก แม่เหนื่อย แม่จะขอนอนต่ออีกนิดนึง หนูไปโรงเรียนกับพ่อนะ"
Dan: "แม่ น้องแดนก็เหนื่อยเหมือนกัน งั้นน้องเเดนไม่ไปโรงเรียนนะ น้องแดนจะได้อยู่เป็นเพื่อนแม่"
ไม่พูดเปล่าถอดเสื้อนักเรียนออกออกอย่างรวดเร็ว...แล้วกำลังจะถอดกางเกงต่อ...
ขณะนี้ 14.23 น. แม่ก็มานั่งหลับที่ห้องสมุด
ปล. ยามเรียนอย่ามีลูก ถ้ามีลูกในยามเรียน ก็อดเอา ใหญ่แล้ว
After bed time story,
แม่: ลูกๆอยากกลับประเทศไทยหรือยังคะ?
Din: No!
Dan: ไม่
แม่: แอบดีใจเพราะอย่างน้อยคำตอบที่ได้ก็เป็นข้อบ่งชี้ว่าลูกไม่ได้เจ็บปวดในการไปโรงเรียน ซึ่งพูดง่ายๆก็คือพวกเขาน่าจะฟังออก เรียนเข้าใจ และคงสนุกกับเพื่อนๆที่โรงเรียนแล้ว
แม่จึงตัดสินใจถามเหตุผลของการที่ลูกไม่อยากกลับบ้าน
แม่: ทำไมลูกถึงไม่อยากกลับล่ะ?
Din: No reasons. (เริ่มเป็นวัยรุ่นแล้ว คำตอบก็จะออกไปทางกวนๆ นิดๆ)
Dan: น้องแดนไม่อยากสมัครเกมส์ Roblox ใหม่น่ะแม่ อันที่ใช้อยู่น้องแดนจำรหัสผ่านไม่ได้ ถ้ากลับบ้านมันจะต้องได้สมัครใหม่ ซึ่งมันสมัครยากเพราะต้องตั้งชื่อยาวและก็ยากด้วย
