ความรักของฉัน

เมื่อวันพฤหัส ที่ผ่านมา ฉันไม่รุ้ว่าตกใจ หรือว่าดีใจกันแน่ เมื่ออยู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพย์ จากคนที่ฉันเฝ้าคิดถึงว่าอีก 40 กิโล เค้าจะมาถึงแฟลตฉัน จากระยะทางที่เราห่างกัน เกือบ พันกิโล ผู้ชายคนนี้ เค้ามักมีอะไรให้ฉันประหลาดใจอยู่เสมอ เค้าเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด มีชีวิตที่เรียบง่าย บางครั้ง ก้อเป็นต้นเหตุของการที่เราไม่เข้าใจกัน เนื่องจากว่า ฉันเองเป็นพวกที่เรียกว่า Hyper นึกมาก้อน่าขำ เค้าชอบรายการประเภท reallity คนค้นคน เค้าบอกว่าเป้าหมายสูงสุดอยากเป็นผู้ออกรายการปราชญ์เดินดิน เฮ้อ ชีวิตอนาคตของเรา ช่างพอเพียงยิ่งนัก อย่างไรเสีย ฉันก้อรัก ในความเป็นตัวของตัวเขา เชื่อไหมว่า เราคบกันมา 6-7 ปี ไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะเค้าไม่ยอมทะเลาะด้วย ตอนนี้ฉันคิดว่า ใครที่มีเเฟนเป็นวิศวะกร ที่มีชีวิตพอเพียงเช่นฉัน เชื่อเถอะว่าคุณจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุด

ตอนแรก ฉันก้อหัวฟัดหัวเหวี่ยงเหมือนกันนะ คิดภาพไว้ เหมือนวันรุ่นทั่วไป ที่อยากมีแฟนเป็นวิศวะ
เค้าจะได้สร้างความยิ่งใหญ่ทางวิทยาการใหม่ๆ มีบริษัทเป็นของตัวเอง ( ฉันพยายามตะล่อม เค้า เรื่องนี้)
แต่สุดท้ายแล้ว ความคิดฉันเองที่เป็นฝ่ายที่จะเรือนหาย ตอนนี้เรากำลังคิด ผสมผสานระหว่าง ความเป็นวิศวะ กับ เกษตรกร คุณที่อ่านชีวิตเรา มาร่วมลุ้นช่วยฉันหน่อยนะ ว่าแนวความคิดเราจะลงตัวหรือเปล่า
หรือถ้ามีแนวความคิดที่จะเสนอแนะ ก้อเชิญเลยนะคะ

การทำความดี

วันนี้ได้มีโอกาส ได้ไปให้ความรู้ กับเด็กมัธยม โรงเรียน เรื่อง การทำตัวให้ประสบผลสำเร็จ

โดยมีคลีนิคเอดส์ เป็นเจ้าภาพ เราชาว PR ก็เลยเข้าไปแจม เด็กๆสนุกมาก เราทีมงานรู้สึกปลื้มใจจัง

ความรัก

มีความสุขทุกครั้งที่มีคนที่อยู่รอบตัวเรา ให้ความสำคัญ ถามว่า เหนื่อยไหม

แค่นี้ชีวิตก็ happy แล้ว ใครเป็นเหมือนเราบ้าง

แนะนำตัว

เริ่มต้นด้วยอยากแชร์ความคิดกับคนอื่น ()อยากรู้ว่า เรายังคิดเหมือนคนอื่นอยู่มั้ย()

ซึ่งอาจมีหลากหลายอารมณ์ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ของคนช่างฝัน (ค้นหาตัวเองยังไม่เจอ) อารมณ์วิชาการ(อารมณ์นี้นานๆเกิดที)

ท่องเที่ยว กีฬา ปรัชญา แฟชั่น เกษตร ถ้าหากว่า เราพอจะคุยกันเรื่องอะไรได้บ้างก็ลองดูนะคะ

บางเรื่องในโลกนี้มีเราสองคนที่พอจะคุยกันรู้เรื่อง เชิญแวะเข้ามาดูละกันค่ะ

ท่องเที่ยว

บรรยากาศ เริ่มมีได้กลิ่นไอของหมอกจางๆ

ลมตะวันวันออกเฉียงเหนือ สัมผัสกับแก้ม แสนแผ่วเบา ในตอนเช้าฉันต้องกอดตัวเองแล้วลูบแขนอยู่ 2- 3

ครั้ง เพื่อปลุกตัวเองให้ประสาทสัมผัส รับกับกลิ่นไอของฤดูปลายฝน ต้นหนาว

และบอกตัวเองว่า มันเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูท่องเที่ยวแล้วนะ (สำหรับคนที่โปรดปรานความหนาวที่แสนจะโรแมนติก)

จากการที่เราตรากตรำ ทำงานมาตลอดปี ต้อง Shut down ตัวเอง ซ่อมแซมสุขภาพกาย- สุขภาพจิต

หลับตาถึง ดอกไม้เมืองหนาว นอนในเตนท์ หรือบางวันเปลี่ยนไปนอนโรงแรมสุดหรู กลางวันปั่นจักรยาน

ชมทุ่งบัวตอง ถ่ายรูปโดยใช้ประสาทตา บันทึกโดยสมองส่วนหน้า printออกมาโดยคำพูด (แฮ่ะๆ อวดเพื่อนๆ)
โลกนี้ก็ไม่ได้วุ่นวายนักนี่........ใครมีรูปภาพ สถานที่ท่องเที่ยว โพสมาให้ดูหน่อยนะคะ

เริ่มต้น สู่ ปลายทาง

จุดเริ่มต้น ของ แต่ละคน ในแต่ละเรื่อง มักจะเป็นที่จดจำ ของคนผู้นั้น

การที่เราได้เดินตามเป้าหมายที่เราคิดว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดของเรา ณ ตอนนั้น

มันมีพลัง มันมีแรงดึงดูดที่ให้เรามีความสุขที่ได้ขลุกอยู่กับสิ่งนั้น

ช่วงเริ่มต้นได้ผ่านไป ถามตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ ถ้าคนที่มีความรู้สึกว่ามันเป็น

อารมณ์เสมือนว่ามันเพิ่งเริ่มต้นเองนะ ............ยินดีด้วยกับคุณ

แต่ สำหรับบางท่านที่ตอบว่า มันไม่ใช่ ....ยังไม่สายที่จะกลับไปสู่บทเริ่มต้น อาจเป็นเรื่องเดิม

หรือเรื่องใหม่ ตามนิยามของเราเอง

ทำในสิ่งที่เราเชื่อ ขอแค่ทำจริง ............ ดริน