ความรักของฉัน

เมื่อวันพฤหัส ที่ผ่านมา ฉันไม่รุ้ว่าตกใจ หรือว่าดีใจกันแน่ เมื่ออยู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพย์ จากคนที่ฉันเฝ้าคิดถึงว่าอีก 40 กิโล เค้าจะมาถึงแฟลตฉัน จากระยะทางที่เราห่างกัน เกือบ พันกิโล ผู้ชายคนนี้ เค้ามักมีอะไรให้ฉันประหลาดใจอยู่เสมอ เค้าเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด มีชีวิตที่เรียบง่าย บางครั้ง ก้อเป็นต้นเหตุของการที่เราไม่เข้าใจกัน เนื่องจากว่า ฉันเองเป็นพวกที่เรียกว่า Hyper นึกมาก้อน่าขำ เค้าชอบรายการประเภท reallity คนค้นคน เค้าบอกว่าเป้าหมายสูงสุดอยากเป็นผู้ออกรายการปราชญ์เดินดิน เฮ้อ ชีวิตอนาคตของเรา ช่างพอเพียงยิ่งนัก อย่างไรเสีย ฉันก้อรัก ในความเป็นตัวของตัวเขา เชื่อไหมว่า เราคบกันมา 6-7 ปี ไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะเค้าไม่ยอมทะเลาะด้วย ตอนนี้ฉันคิดว่า ใครที่มีเเฟนเป็นวิศวะกร ที่มีชีวิตพอเพียงเช่นฉัน เชื่อเถอะว่าคุณจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุด

ตอนแรก ฉันก้อหัวฟัดหัวเหวี่ยงเหมือนกันนะ คิดภาพไว้ เหมือนวันรุ่นทั่วไป ที่อยากมีแฟนเป็นวิศวะ
เค้าจะได้สร้างความยิ่งใหญ่ทางวิทยาการใหม่ๆ มีบริษัทเป็นของตัวเอง ( ฉันพยายามตะล่อม เค้า เรื่องนี้)
แต่สุดท้ายแล้ว ความคิดฉันเองที่เป็นฝ่ายที่จะเรือนหาย ตอนนี้เรากำลังคิด ผสมผสานระหว่าง ความเป็นวิศวะ กับ เกษตรกร คุณที่อ่านชีวิตเรา มาร่วมลุ้นช่วยฉันหน่อยนะ ว่าแนวความคิดเราจะลงตัวหรือเปล่า
หรือถ้ามีแนวความคิดที่จะเสนอแนะ ก้อเชิญเลยนะคะ