being crafted

วันนี้เหนื่อยมากกับการถูกเจียนัย จากาจารย์ที่ปรึกษาที่ท่านทั้ง 2 บรรจงตกแต่ง 
อาจจจะดูโหดเพราะต้องพบอาจารย์ทุกสัปดาห์เพื่อเร่งให้มีความก้าวหน้า ถึงแม้จะไม่มากแต่มันก็กระตุ้นให้มีการฟุตเวิร์คตลอดเวลา  และทีสำคัญครูสอนให้เห็นความละเมียดของการทำงานในทุกขั้นตอน ตอนนี้กำลังปรับ เรื่อง patiemt information sheet การเรียนรู้ครั้งนี้ทำให้เห็นว่าคุณครูใส่ใจความถูกต้องก่อนที่จะปล่อยออกไปข้างนอก แม้แต่คำเดียวก็ไม่ให้หลุด ซึ่งถือว่าเป็นการเรียนรู้ครั้งสำคัญมากสำหรับเรา เพราะทำให้คนที่ความคิดเร็วสำหรับเราได้หยุดเพื่อพิจารณาให้รอบคอบ

How children learn new things

 today I would like to share about how learning processes go on when my kids start their school life in the total English environment even though they have no any experiences with English like this.
The background of my kids about English was only hearing some words from me and hearing through youtube's VDO and games in Thailand. I know not much about the school curriculum for year 3student in Thailand.   

Din in the first week in school: seems to use the silent technique which plays as his unique personality. It is mere nothing that is shared with me. However, I have learned something from him

1. I prepared a lunch box for him though out the week even though I paid for school lunch 20 days in advance. As I asked him that he did not know where to take the school lunch, so to make sure he would not hungry in the afternoon I had to give him a lunch box every day. After talking with his teacher, she assured me about the lunch was definitely served to my kid. After that in week 2, I do not prepare a lunch box for him along with new data that he also enjoys with foods that were prepared by the school, for example, Yesterday he said he ate lasagna and a chocolate cupcake and he loved them.  

2. Din does dare to go to the toilet.  He was holding his urine until 3 Pm. Poor boy. He ran quickly to me when he met me after school finished and told me that he wanted to pee. Then, I asked one of the teachers to take him to the toilet and for showing him where the toilet is. 

3. On Day 10 he got 1 page of homework. It was about the phonic, how to read words with many rules. Din has a fabulous accent as a new English user!! 

4. Making new friends, he told me that a Chinese boy said Ni how" to him. Din:....quiet.
he asked Din: Are you a Vietnam?  Din:....quiet.
                       Are you Singapore?  Din:....quiet.

Ohhh. he understood every question but answered nothing. Silence seems to be used as a safe weapon for him.

Today. I have no time to mention my little boy. it may be tomorrow that I will write about him.

Lessons for year 4

Some of the classroom's activities for Din This is the way of teaching here @ Sidmouth primary school🏡. I'm quite anxious about my son in terms of his mental status due to the language used. I try to ask him what he has learned every day after classes, and for sure the answer is....nothing spoke out from him. One thing that I've seen every morning is that he eagers to go to school by interpreting through his eyes and his acts. This is enough for me to keep calm for now. The photos below are one of the subjects showing how kids were taught. Again, Din didn't say this to me. I have to find out this by myself via the school's Twitter. As a mother like me,...I have to find some time to teach him about this..... ....lovely to see things like this!🥰

The learning system here is different from my country as for 2 weeks here I haven't seen the homework of my kids. these make them happy. 

I want to fulfill a childhood journey for both of my kids which are included to be healthy, staying safe, enjoying, and achieving, making a positive contribution and important thing is that achieve economic well- being which is like a failure thing that they have learned from me.

 I will write details on each topic later in what ways and how ideas under the decision to bring them here and why I choose the apartment where we live now.   Everything has been planned for several years.  naturally, I hold total responsibility for my upbringing and avoid any sentimentalism. 

First week schooling

in thid post, I want to reflext about t everyhe bys and theire new school. In th first week seems to be good for them. boys are so brave I see the brave and no fear in their eyes. They are happy and willing to go to school in a single morning. Din is very happy He has an enormous growth both physically and mentally. it is said that "A head full of fears as no space for dreams". So i want to do whatever to eras unreasonal fearfullness in my children. Dan: 3 das apart you known the word of sitdown. this made me happy. You also in the prrocess of growing up. I am trying to do my best for you and our bother. For Maw: this time would be a hard time for you because I let you prove yourself to be a family leader by letting you contact via people by yourself like open a new bank account, doing job applicaion.

1st day in school

วันนี้เพิ่งพาเด็กไปรายงานตัวที่โรงเรียน จะเริ่มเข้าเรียนวันจันทร์นี้ คุณครูพาเดินทัวร์ทั่วโรงเรียน พาไปดูห้องเรียนของแต่ละคน ในขณะที่เพื่อนๆกำลังทำกิจกรรมอยู่ 2 พี่น้องดูตื่นเต้นมากกว่าที่จะหวาดกลัว ก็เลยทำให้แม่พลอยสบายใจ It seems to be good for 2 big boys to goto school at the UK. I think I have the first reach in my goal even it is just a small acheivement. Today while school tour, my boys are seeing the real class teaching and they have time to say hello to they future friends. This makethem feel a bit excited. Even I found they are shy, no signs of fear in their eyes. This make me pround. At least they have one fo key personality to grow up in this world is "brave". A small changes big......we are growing on our way.

In the day I got sick

This month is terrible for me when everybody has been sick with gastroenteritis. as the last post that I mentioned, this week is my turn! I had been suffered with terribly volmit, diarhea, and fever. This makes me run out of energy. however, I have no tome to to be sick for long because I have sverall tings waiting for mr to sort them out. Even having a nightmare, delirium is one of the signs that remind me in the unusual situation.

เด็กมาอยู่อังกฤษ

เด็กน้อยของแม่เดินทางมาถึงอังกฤษตั้งแต่วันที่ 11 เมษา 65 มันเป็นช่วงที่แม่มีความสับสนอย่างรุนแรง ชีวิตเต็มไปด้วยความสุข ความมั่นใจ ความปลื้มใจ ภูมิใจในความสามารถของตนเอง ทีสามาถรถนำพาครอบครัวมาถึงจุดนี้ มันสะท้อนให้เห็นความสามารถที่หลากหลายของเราเอง ในการวางแผนชีวิต ไม่ว่าจะเป็นทางการเงิน ความอดทน ความอึด ความมึน และอื่นๆอีกมากมาย ในขณะที่อีกมุมหนึ่งก็เต็มไปด้วยความสับสนจะเอายังไงกับการหาจุดสมดุลระหว่างการเรียนและการดูแลครอบครัว (ฟระ?) หากเปรียบเทียบกับสมการทางคณิตศาสตร์ ซึ่งเมื่อมีจำนวนคนเพิ่มมากขึ้น ตัวแปรก็ต้องมากขึ้น ความซับซ้อนในการแก้โจทย์ก็มากขึ้นเช่นเดียวกัน.....โอว ก้อดดดดด ช่วงฮันนีมูนเฟส
3 วันแรก เมื่อล้อเครื่องบินของการบินไทยมาแตะพื้นสนามบินฮีตโทรว์ หนุ่มๆ ทั้ง 3 ก็เอนจอยกับสภาพแวดล้อมที่แปลกใหม่ จากความงามของสถานที่ต่างๆในเมืองหลวงของประเทศอังกฤษอย่างลอนดอน แม่อย่างฉันก็สปอยเต็มที่ เราใช้เวลา 2 วันเต็มๆ ในการเดินทางทุกรูปแบบของการคมนาคมในลอนดอน จนกระทั่งพี่ดินสามารถอ่านแผนที่รถไฟใต้ดินได้อย่างคล่องแคล่ว จากนั้นเราก็ไปนั่งรถเมล์ 2 ชั้นรอบลอนดอน แล้วเราก็ไม่พลาดรายการเด็ด คือ ล่องเรือชมความงามของวิวริมน้ำทั้ง 2 ฝากฝั่งของแม่น้ำเทมส์ ความสูงตระการของลอนดอนอายถูกส่งสัญญาณจากประสาทตาเข้าใปเก็บในเซลล์สมองได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเราก็มาถึงบ้านเฮา (Hull)
ความเป็นจริงบทที่ 1 เรื่องของ jet lag สุดท้ายแล้วตาแมวก็ไม่สามารถต้านทานความอสมดุลของธรรมชาติได้ ความแตกต่างเรื่องไทม์โซนทำให้สามีนอนซมอยู่หลายวัน ความเป็นจริงบทที่ 2 มาถึงตาพี่ดินบ้าง ดินเกิดอาการท้องเสีย และอาเจียน มีไข้ต่ำๆ เป็นอยู่อย่างนี้ 2 วัน อาการก็ดีขึ้น อ้อ ในช่วงเวลานี้ (week 2) แดนขอแทรกนิดนึงนะพี่ดิน แดนแว้นสกู๊ดเตอร์ใหม่ของพี่ดิน คิ้วซ้ายแตกครับ ปราศจากการเย็บใดๆทั้งสิ้น เนื่องจากแผลไม่ใหญ่แม่จึงปล่อยให้เป็นหน้าที่ของร่างกายที่จะได้รับกรเยียวยาตามธรมชาติ
ความเป็นจริงบทที่ 3 (week 3) ถึง คิวแดนแล้วนะ สัปดาห์นี้ แดนเกิดอาการท้องเสียอย่างรุนแรง อาเจียน 2 วัน 1 คืน ถ่ายโดยไม่รู้ตัว ไมสามารถกินอะไรได้เลย แม่พยาบาลเกรด 3 กว่า อย่างเราก็ได้แต่สังเกตุอาการและให้ดื่มน้ำอย่างเดียว แน่นอนว่าน้าเข้าไม่สมดุลกับน้ำออกแน่นอน แดนหมดแรง ตาคล้ำ และตัวอ่อนปวกเปียก อย่างน่าสงสาร
มาถึงตอนนี้แม่เองก็ยังหาสาเหตุที่ทำให้เกิดอาการไม่ได้ ได้แต่สันณิฐานมั่วซั่ว แต่ที่แน่ แม่เองก็ได้บทเรียนว่าอย่าประมาทกับ normal fora นั่นก็คือ เจ้าเชื้อประจำถิ่นนั่นเอง ทุกที่มีเจ้าถิ่นที่จะเป็นสาเหตุให้เกิดกาเจ็บป่วยได้ทุกเมื่อ.....จงอย่าประมาท และเมื่อเกิดเเล้วก็แค่ stay calm แล้วรับมือกับมันให้อยู่ ณ ตอนนี้ แม่มาสรุปงานประจำสัปดาห์ที่ห้องสมุด ปล่อยให้พ่อดูแลแดนไปพลางๆก่อน
เดี๋ยววันหลังจะมาเขียนบัทึกเรื่องราวต่างๆให้ฟังนะคะ วันนี้เหนื่อยแล้ว ไปก่อนล่ะ บายๆๆๆๆ