กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีลูกหมาป่าตัวหนึ่ง ตัวสีเทา ลูกหมาป่าตัวนี้มันกินแม่ของมันแต่ไม่กินพ่อของมัน มันกินแต่แม่ตัวเดียว
แม่: ทำไมมันกินแม่มันหรอครับ? แล้วทำไมมันไม่กินพ่อของมันด้วยล่ะ?
แดน: เพราะพ่อของมันเสียบปลั๊กน้ำให้มัน
ส่วนแม่ของมันไม่เสียบปลั๊กน้ำให้มันและไม่ให้มันดูโทรศัพท์
(เนื่องจากไดปั่นน้ำที่บ้านมัน Disfunction ทุกครั้งที่มีการใช้น้ำเราจะต้องเสียบปลั๊กไฟ หากใครเข้าไปในห้องน้ำก่อนเสียบปลั๊กจะต้องได้ยินเสียงตะโกนบอกคนข้างนอกให้ช่วยเสียบปลั๊กน้ำให้)
แม่: แต่แม่ของมันชงนมให้มันกินนะคะ
แดน: พ่อมันต่างหากล่ะพี่ชงนมให้มันกิน
แม่ใช้มือทั้งสองโอบแดนเข้ามากอดเบาๆ
แม่: แม่ว่า แม่ของลูกหมาป่าตัวนั้นต้องเสียใจมากๆเลย ลูกรู้ไหมทีแม่มันไม่ให้ลูกดูโทรศัพท์นานๆเพราะมันรักลูกของมันมาก มันกลัวว่าดวงตาลูกของมันจะบอดจากการจ้องจอโทรศัพท์ที่นานเกินไป
แดน: จริงๆแล้วมันมีแม่หมาป่า 2 ตัว ลูกหมาป่าก็รักแม่ของมันมากนะ (ว่าแล้ว ก็ใช้มือน้อยๆทั้งสองข้างมากอดแม่ พร้อมกับซบอกด้วย)
แม่: เงียบ ลองใช้ Silent technique
แดนเห็นแม่เงียบ และอาจะคิดว่าการที่ลูกหมาป่ามีแม่ 2 ตัวคงไม่เมคเซ้นต์
แดน: แม่ ..น้องแดน ขอเล่านิทานใหม่นะ จริงๆแล้วลูกหมาป่ามันกินทั้งพ่อทั้งแม่มัน นิทานเรื่องนี้ก็เลยจบ!!
แดน : แม่ น้องแดนออกไปกินน้ำกับพ่อข้างนอกก่อนนะ
จากนั้นลูกก็เดินออกไปหาพ่อข้างนอกโดยทิ้งคำถามหลายอย่างให้แม่ต้องขบคิดก่อนนอน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น