พี่ดินเป็นขี้กลาก

ถึงแม้ว่าจะเป็นช่วงฤดูร้อน แต่อากาศก็ผันผวนมากซึ่งส่วนมากเราก็จะเจอระหว่างฝนกับมืดครึ้ม เราแทบจะไม่เห็นวันที่มีแดดตลอดเวลาเลย นี่เป็นทีมาของการเขียน โพสต์นี้

       เราจะกล่าวถึงพี่ดิน ซึ่งปกติก็จะเป็นคนที่ขี้เกียจอาบน้ำมากอยู่แล้ว การมาอยู่ที่นี่พี่ก็ถือโอกาศไม่อาบเลย ช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา แม่ยุ่งมาก จึงยกหน้าที่การดูแลลูกให้กับพ่อไป ไม่รู้ดูแลกันอย่างไร 4 วันแล้วที่แม่ยังเห็นลูกชายใส่ชุดเดิม (แม่เข้าบ้าน 22.30 น. ซึ่งลูกนอนหลับไปแล้ว) วันนี้เป็นวันที่ 5 เช้ามาเริ่มเห็นตุ่มขึ้นที่หน้า 1 ตุ่ม แล้วแม่บอกว่า หน้าเริ่มสกปรกแล้ว จึงไล่ไปล้างหน้าให้สะอาด....แล้วทั้งวันต่างคนก็แยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง 

แต่เมื่อคืน พอแม่มุดเข้าที่นอน พี่ดินก็ขอให้แม่เกาหลังให้ทันที ...แม่เองก็แปลกใจที่ลูกยังไม่หลับ แล้วก็ต้องตกใจเมื่อใช้มือลูบไปที่แผ่นหลังลูกแล้วพบว่ามีตุ่มเล็กๆ หัวเเข็งๆกระจายเต็มแผ่นหลังไปหมด ลุกขึนเปิดไป เห็นรอยเกาจาผิวลายพร้อย มิน่าล่ะ คันจนนอนไม่หลับ แต่เนื่องจากเป็นเวลา 4 ทุ่มกว่าแล้ว แม่ทำได้เพียงใช้แป้งเด็กโรยหลังให้ แล้วลูบหลังเพื่อบรรเทาอาการคันให้พร้อมกับสอน (ครั้งที่ 300)ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนี้เป็นการที่ร่างกายไม่ได้รับการดูแลที่ดี ซึ่งจะทำให้เกิดการสะสมของเชื้อโรคตามผิวหนัง... ซึ่งไม่นานนักลูกก็หลับไป 

         ตื่นเช้ามา ดินลุกอาบน้ำแต่เช้า และขอให้แม่มาขัดหลังบริเวณที่ตัวเองเกาไม่ถึง ซึ่งการอาบน้ำในครั้งนี้เป็นไปด้วยความสมัครใจไม่ได้เกิดจากการบังคับขู่เข็ญเหมือนกับทุกๆครั้งที่ผ่านมา..ไม่บ่ายเบี่ยงเรื่องอากาศหนาวเลย...สิ่งนี้ทำให้แม่นึกขำแต่เช้าเลย 

นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า.....ช่วยคิดหน่อยค่ะ