3 สัปดาห์ของการไปโรงเรียนของลูก.... แม่จะถามลูกทุกวันหลังเลิกเรียนเกี่ยวกับเรื่องต่างๆที่ผ่านมาใน 1 วัน รวมถึงเรียนอะไรในวันนี้ ซึ่งแม่ก็ได้คำตอบเดิมตลอดคือ "ไม่เข้าใจที่ครูสอน"
แต่ที่แม่เห็นคือทุกๆเช้าหนุ่มน้อยมีความกระตือร้นที่จะไปโรงเรียน แม่ไม่เห็นสัญญาณของความเศร้า ความเบื่อหน่าย หรือความวิตกกังวลใดๆจากการที่ "เรียนไม่รู้เรื่อง" ของเด็กทั้งคู่ (ซึ่งต่างจากนักเรียนแก่ๆแบบแม่มาก)
แม่เองใช้ความพยายามอย่างมากที่จะช่วยเพิ่มคำศัพท์ให้ลูกโดยพยายามพูดคำที่ใช้ในชีวิตประจำวัน และใช้วิธีพูดซ้ำบ่อยๆ บางครั้งก็เซ็ทสถานการณ์แบบจำลองแล้วเพิ่มคำศัพท์ลงไป ซึ่งแม่เชื่อว่าเป็นการสอนที่ทำให้เด็กรู้สึกว่าไม่ใช่การสอน แต่มัน run on ในชีวิตจริง
นอกจากนี้แม่เองก็เปลี่ยนตัวเองเป็นนักสืบ คือไปสืบค้นหลักสูตรการเรียนการสอนของโรงเรียนมาว่าเทอมนี้จะสอนเรื่องอะไร จากนั้นแม่ก็จะชวนหนุ่มๆไปร้าน charity shops ใกล้บ้าน เพื่อไปหาซื้อหนังสือการ์ตูนราคาถูกที่มีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับบทเรียนและหนังสือที่มีเนื้อหาอื่นๆที่น่าสนใจ มาอ่านก่อนนอนให้ลูกฟัง เพื่อเป็นการเกริ่นก่อนเรียน และเล่าเรื่องในภาพกว้างเพื่อให้เกิดภาพฉบับร่าง (draft) ไปก่อน รวมถึงการหยอดคำศัพท์ให้ลูกก่อนที่เขาจะไปเจอในห้องเรียน ซึ่งหวังผลว่ามันน่าจะช่วยบรรเทาอาการ "ไม่รู้เรื่อง"ของลูกได้บ้าง
.... วันนี้เป็นวันแรกของสัปดาห์ที่ 4 ในการไปโรงเรียนของเด็กๆ ...เช่นเดิม คำตอบที่แม่ได้รับคือ "ไม่รู้ว่าครูพูดอะไร"
แต่ตอนเย็นวันนี้ แม่ตื่นเต้นสุดๆเมื่อเห็นการเล่นระหว่างพี่น้องเริ่มเปลี่ยนไป คือ ....พวกเขาพยายามใช้ภาษาอังกฤษในการเล่นบทบาทสมมุติ ลักษณะการเล่นยังคงรักษาหัวใจของการเล่น คือ"ความสนุก" โดยเน้นที่ actions ผ่านภาษาไทยปนอังกฤษ ถึงแม้จะมาแบบผิดๆถูกๆ และปริมาณคำไม่มากนัก แต่ก็เป็นสัญญาณที่ดีมิใช่หรือ? (จากการเฝ้าสังเกตุพฤติกรรมและการจดบันทึกของแม่เรื่องวิธีการเรียนภาษาอังกฤษของเด็กที่ไม่รู้ภาษาอังกฤษมาก่อน และ timing ในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการใช้ภาษา)
....นี่เป็นการเรียนรู้ในแบบของเด็ก....
# New blender ของแม่ ที่ถูกใช้เป็นเครื่องมือในการเล่น(เรียน) ของลูก
บันทึกสัปดาห์ที่สี่
จากแม่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น