ได้ทุน

ตอนนี้กำลังรอปฐมนิเทศ ทุน IFP

17-21 ก.ค. 2553

ที่ใดมีรัก................

สวัสดีค่ะ นานแล้วที่ไม่ได้เมลล์มา ไม่รู้ว่ายังใช้เมลล์นี้อยู่หรือเปล่า

เรื่องเดิมที่อยากเล่าให้ฟัง คือ รู้แล้วว่า เป็นคนที่ไม่ชอบโทรศัพท์ ไม่คุย

และเป็นคนที่ตรงต่อเวลา แต่ก้อมีความต้องการในฐานะที่เป็นแฟน

คือต้องการให้โทรหาบ่อยขึ้น เวรบ่าย ที่ติด case ช่วงที่เราคุยกัน ไม่ใช่ว่าจะไม่โทรเลยนะคะ

เที่ยงคืนที่ออกเวร มันเหนื่อยมาก ต้องการให้คนรัก โทรมาถามสักนิดว่า เหนื่อยไหม หิวไหม หรือเป็นอย่างไร

บางครั้ง เงินทองเราหาได้เองและไม่ได้คาดหวังจากคุณเลย แต่สิ่งที่คาดหวังคือ อยากให้คนรัก

แสดงความห่วงใย สนใจ ใส่ใจ แสดงน้ำใจ และเจตนาที่ดีๆให้ แค่นี้เองที่ต้องการ (แต่.........)

.............ที่พูดคือ อยากให้เข้าใจว่าเราคิดยังงัย ต้องการอะไร

จะทำได้หรือไม่ได้ มันอีกเรื่องนึง ที่เราทั้งสอง ต้องดูกันไป อีกนาน

ถ้ายังเป็นอย่างนี้อยู่ เราจะยังไม่แต่งงาน ขอดูให้แน่ใจมากๆ ก่อน

คิดว่าคุณคงเข้าใจนะคะ......................................



นี่เป็นอารมณ์หนึ่งที่ฉันไม่มีความมั่นใจในผู้ชายที่ฉันรัก มันเป็น detail เล็กๆ

แต่ไม่สามารถที่จะตัดออกไปในวงจรแห่งรัก เพราะประสบการณ์หลายคู่ที่ช่วงรักกันมองข้ามเรื่องเล็กน้อย

สุดท้ายลงเอยด้วยการล้างลา ...........

ที่รัก...

ตอนนี้ความหวังในการทำบริษัทของฉัน เริ่มมองเห็นทาง
เมื่อวานหนุ่มวิศวะ พาข้ามแดนไปดูงานที่ประเทศลาวมา
(ไปหางาน) ฉันมีความสุขมาก และทุกครั้งที่ได้เดินทางไปกับผู้ชายคนนี้
อบอุ่น ปลอดภัย
เค้าพูดน้อย ไม่เคยทะเลาะ และมักเห็นใจคนอื่นเสมอ
........................

ปลายทาง...ไปทุกที่ที่มีทาง

ตอนนี้ ฉันอยากบันทึกเรื่องราวของตนเอง ไว้เพื่อเตือนความจำของตัวเอง
และเผื่อให้ใครหลายๆ คนที่ได้ผ่านมา ได้เอาประเด็นนี้เป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิต
บางครั้งคนเราก็ค้นหา อะไรต่อมิอะไร ไม่รู้จบสิ้น ......บางครั้ง..มันอาจแลกกับความเจ็บปวด...บางคนก็ยอม
แม่ฉันล่ะ คนนึง แม่เป็นคนที่ดีมาก ในความคิดของลูกอย่างฉันตั้งแต่รู้ความมา ......
ที่แน่ๆ แม่สอนให้ฉันอยู่ได้ด้วยตัวเอง ความเข้มแข็ง ความขยันไม่ย่อท้อ มีเรื่องเดียวที่เก็บมาได้น้อย คือความประหยัด
ตอนนี้แม่แก่มากแล้ว อยากให้แม่ได้พัก เพราะฉันมีศักยภาพที่จะเลี้ยงดูแม่ได้
แต่แม่กลับไม่หยุด บางทีฉันอยากถามว่าทำไม แม่ไม่ชอบสบายหรืองัย
แต่สุดท้าย ....ฉันเองมาคิดได้ว่า ฉันไม่มีสิทธิ์ต้องหยุดความคิดของใครได้...
หน้าที่ของฉัน คือ ต้องประคับประคอง แม่ ให้มีความสุขที่สุด ตามความคิดของแม่เอง
อยู่ภายใต้ ความดีและความเหมาะสม ..................................................

เรื่งของพ่อ

ห่างหายไปเดือนเต็มๆ ที่ผ่านมามีทั้งความสุขและความไม่สุข ต้องเผชิญอะไรมากมาย
หลายต่อหลายคน ที่อาจมีความรู้สึกเหมือนเราที่เป็นตอนนี้ เราเหนื่อยมาก เหนื่อยกับเรื่องที่ไม่ใช่เรื่อง
บางทีเราอิจฉาครอบครัวที่เขาจนมากๆ แต่คนในบ้านรักใคร่กัน พ่อทำงานของพ่อ แม่ทำงานของแม่
ลูกๆก็ทำงานของลูกไป บางครั้งฉันมีคำถามที่ว่า พ่อ-แม่ สั่งสอนลูกได้ แล้วทำไมนะลูกถึงสั่งสอนพ่อไม่ได้
........................

ความรักของฉัน

เมื่อวันพฤหัส ที่ผ่านมา ฉันไม่รุ้ว่าตกใจ หรือว่าดีใจกันแน่ เมื่ออยู่ๆ ก็ได้รับโทรศัพย์ จากคนที่ฉันเฝ้าคิดถึงว่าอีก 40 กิโล เค้าจะมาถึงแฟลตฉัน จากระยะทางที่เราห่างกัน เกือบ พันกิโล ผู้ชายคนนี้ เค้ามักมีอะไรให้ฉันประหลาดใจอยู่เสมอ เค้าเป็นคนที่ไม่ค่อยพูด มีชีวิตที่เรียบง่าย บางครั้ง ก้อเป็นต้นเหตุของการที่เราไม่เข้าใจกัน เนื่องจากว่า ฉันเองเป็นพวกที่เรียกว่า Hyper นึกมาก้อน่าขำ เค้าชอบรายการประเภท reallity คนค้นคน เค้าบอกว่าเป้าหมายสูงสุดอยากเป็นผู้ออกรายการปราชญ์เดินดิน เฮ้อ ชีวิตอนาคตของเรา ช่างพอเพียงยิ่งนัก อย่างไรเสีย ฉันก้อรัก ในความเป็นตัวของตัวเขา เชื่อไหมว่า เราคบกันมา 6-7 ปี ไม่เคยทะเลาะกันเลย เพราะเค้าไม่ยอมทะเลาะด้วย ตอนนี้ฉันคิดว่า ใครที่มีเเฟนเป็นวิศวะกร ที่มีชีวิตพอเพียงเช่นฉัน เชื่อเถอะว่าคุณจะเป็นคนที่มีความสุขที่สุด

ตอนแรก ฉันก้อหัวฟัดหัวเหวี่ยงเหมือนกันนะ คิดภาพไว้ เหมือนวันรุ่นทั่วไป ที่อยากมีแฟนเป็นวิศวะ
เค้าจะได้สร้างความยิ่งใหญ่ทางวิทยาการใหม่ๆ มีบริษัทเป็นของตัวเอง ( ฉันพยายามตะล่อม เค้า เรื่องนี้)
แต่สุดท้ายแล้ว ความคิดฉันเองที่เป็นฝ่ายที่จะเรือนหาย ตอนนี้เรากำลังคิด ผสมผสานระหว่าง ความเป็นวิศวะ กับ เกษตรกร คุณที่อ่านชีวิตเรา มาร่วมลุ้นช่วยฉันหน่อยนะ ว่าแนวความคิดเราจะลงตัวหรือเปล่า
หรือถ้ามีแนวความคิดที่จะเสนอแนะ ก้อเชิญเลยนะคะ

การทำความดี

วันนี้ได้มีโอกาส ได้ไปให้ความรู้ กับเด็กมัธยม โรงเรียน เรื่อง การทำตัวให้ประสบผลสำเร็จ

โดยมีคลีนิคเอดส์ เป็นเจ้าภาพ เราชาว PR ก็เลยเข้าไปแจม เด็กๆสนุกมาก เราทีมงานรู้สึกปลื้มใจจัง