Out of luck

What is going on? This couple of months are bad luck for me. The first one is that Mark and Amanda left the university in October 2021. When they started their work at the new places, it seems to that ther are really busy, and have no time to continue with me insufficiently. At the university, I have been trying to find a new supervisor because I need to to be coached closely with face to face procedure. Unfortunately, 3 months passed this problem has not being solved yet. it continue to be death space in my project. The only thing that I am able to do right now is reviewing my knowledge for prompting to face with a big changing which will be coming soon. One of massive faulses in my life- course is the terrible questionnaire of Thai health literacy. There are three parts of us plays a co- mistaking together.
the first one is that me!! because of my careless, stupidiness, I made a huge mistake regarding to the missing of one component in the questionnaire. I have been spending a huge budget and 18 monhts of time on it. Eventually, it is useless. The second part is that my supervisors. Because of lack of intensive intention to inspect student's work, the permission of the understatndarded work go to futher steps. So, when fualse has been identified, it is too late for taking any action to fix it. The third part is that the grey literture of Thai's researchers. Even the literature was claimed that it has been met statandard, but the faulsification found in the publication. How can they do that? I also did the redundant the mistake about this matter. acordding to writing 2 emails to inquiry about the errors of the publication. This reflects the quality of Thai literature and it's transparency whereas the responsibility and accountability of the reseaecher are included. However, these gave me an enormous lesson learned about my personality and my background knowledge. Optimistically, it is better than never done any mistake this means that you have never been any thing. the priority that I have to do is that I must get back to the main tract of the journey as soon as I can.As well as thr to loos the knots one by one. Stay calm and keep going Another bad luck which is happen to me is that a toxic woman made a conflict with me that I never thougt this silly thing would be happen to me just because I opened the door for others to access in to the PhD. lounge. After that 2 days my laptop's charger was missing (and the missing of the toxic woman) even this has never been occurred in the lounge as I have been leaving my stuff in there for 18 months. We (phd. students) have been living in this room together with respect,sympathy, and emotional support and try to encourage and maintain this room to be the best sphere for working and studying. But, what a F-ck with this. Moreover, the out of luck in this month was that at th Pearson park while doing exercise, I tooke off my sport cloth and put it on the chair. then I start to do running after a skipping rope torn. Yesh.... when I run to the starting point I realised that my cloth was disappeared. What a hell with this????? however, I rotate my eyes quickly around then I found 2 men and a women walking together and I saw my cloth in the woman's arm. I chased up to them and asked for my cloth......Yeashhh that's all. When the things go to wrong direction, consciousness plays the most important role to make you stay homeostasis...... with these things happening to me, I fell into the bottom of emotional down. I need life security, need one's emotionnal sharing. but it almost make me fall into the worst action. if this would occure, I will never apologized myselve forever. >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Future investment 4

Post นี้ สำหรับเด็กน้อยทั้ง 2 คน ที่ผ่านมาเด็ก 2 คนนี้ถูกเลี้ยงมาเหมือนไข่ในหิน เพราะทุกคนในบ้านรู้สึกสงสารที่แม่ไม่อยู่ด้วยจึงเลี้ยงแบบปกป้อง ทำให้เด็กสัมผัสกับสิ่งเร้าในโลกใบนี้น้อยมาก และมีนิสัยหลายอย่างที่จำเป็นจะต้องได้รับการแก้ไข การลงทุนให้เด็กออกจากบ้านครั้งนี้จึงเป็นการดึง (จะใช้คำว่ากระชากแขนก็ได้) ออกมาจากกำบังอันปลอดภัยเพื่อให้ออกมาหัดบิน ด้วยแม่ไม่สามารถที่จะปั้นลูกแบบค่อยเป็นค่อยไปได้ ดังนั้นลูกก็เอาแบบฝึกหัดไปทำเลยก็แล้วกัน บทเรียนออกจะดูฮาร์ดคอร์หน่อย อย่างไรเสียสักวันลูกก็จะได้พบเจอกับมันอยู่แล้ว ออกจากรังเร็ว ก็จะบินได้เร็ว การเดินทางครั้งนี้ เป็นการเอาเงินอนาคตมาใช้ก่อน แม่เป็นหนี้ก้อนโตเลยทีเดียว อย่างไรก็ตามแม่ผ่านการลงทุนมาหลายอย่างมากๆแล้วในชีวิตนี้ แต่ก็ไม่เคยสลัดตัวให้หลุดจากสถานะคนชั้นกลาง (ระดับล่าง) ได้สักที ดังนั้นก็ไม่มีอะไรที่จะต้องทำให้แม่จะต้องลังเลใจกับการ invesment ครั้งนี้ พ่อกับแม่จะคอยดูแลความปลอดภัยของลูกด้วยชีวิตของเรา ดังนั้นก็ไม่มีอะไรให้ลูกต้องกังวล จงเริ่มต้นใช้ชีวิตของตัวเองเสียตั้งแต่วันนี้ ค้นหาตัวตนของตัวเองให้พบโดยเร็ว แล้วจงออกแบบชีวิตให้เหมาะกับตัวเอง จากนั้นจงก้าวย่างอย่างมีแบบแผน ให้คุ้มค่ากับการลงทุนของแม่ (ปล. ถ้ามีโอกาศคืนทุนแม่มาก็จะดีมากเลย) My children have been raised with a protected parenting style because the mother has always been gone to work far away from them. It is guilty that parents fell behind in such situations. All compensations have been served to them such we feel that they are overserved so a long time. Unsurprisingly, they have been grown up with fewer stimulations as others do. The result that I have realized is that various negative behaviors! such as over fear, too much screen time, and food-related problems. This is why I have to do something before it is too late!! This decision seems to be that prompt change for them to explore the world. They need to go out to take initiated flying like a bird. As the mother has no time to teach life- lessons gradually for them. Therefore, you both have to learn real simulations of life by yourself. In fact, if you think based on nature, it is just life! that you will be challenged some days in the near future. This is the reason behind the decision that so-called the "future investment". The faster you have known things, the better growth you are. Crucially, it is something that cannot be ignored to be mentioned. It is a family financial status. This can cause me a huge debt. When the SWOT is taken place, it seems to be that the decision is worthwhile. Because I have been invested in too many businesses, none of the outstanding successes raise up my financial status. It is hoped that this investment is not only valuable for me but it is about my sons who are in childhood. The faster they have learned, the better golden opportunities they get. To be ensured why this action is on the right track, safety comes along throughout the way there will go. We are together. we are going to explore this world together as a family. So, nothing is worry about. # Together we go.

Future investment 3

หน้านี้ เพื่อสามี Background สามีเป็นวิศวกร ชีวิตการทำงานกำลังก้าวหน้าไปได้ดี แต่ต้องสะดุด เมื่อภรรยาบอกว่าจะออกจากบ้านไปเรียนหนังสือ หากผู้ชายคนหนึ่งยอมที่จะมาเดินถือกระเป๋าตามหลังผู้หญิงคนหนึ่งมันอธิบายอะไรได้มากมาย.... ...... 5 ปี กับการเลี้ยงลูกที่บ้าน ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เดือนร้อนอะไร แต่เราเองกลับทนไม่ได้ ที่จะปล่อยให้คนเก่งกลายเป็นแค่ "คนเคยเก่ง" จึงต้องรื้อฟื้นวิชาการผจญภัยกันหน่อย ภารกิจของสามีในครั้งนี้คือ ภารกิจที่1 เริ่มต้นโดยการจะต้องต้อนเด็กไปตรวจโรค IOM ที่ กทม. ต่อด้วย ไปขอวีซ่า ถึงจะอำนวยความสะดวกโดยการเดินทางโดยเครื่องบิน แต่ด้วยข้อจำกัดของจำนวนเที่ยวบินก็ทำให้สามีจะต้องเตรียม foot work ที่จะวิ่งให้ทันตามเวลาที่จำกัด ภาระกิจนี้จะต้อง in time เท่านั้น ไม่อย่างนั้นแล้วภารกิจก็จะต้องเริ่มใหม่ นั่นหมายถึงค่าใช้จ่ายต้องงอกเพิ่ม และสถานการณ์ทางการเงินของครอบครัวก็จะถูกกระทบแน่นอน ภารกิจที่2 บททดสอบี้หินมาก โดยจะต้องพาเด็กเดินทางมาที่อังกฤษด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นการเดินทางต่างประเทศครั้งแรกของเขา พร้อมเด็กอีก 2 คน จะวุ่นวายขนาดไหน บททดสอบนี้ถือว่าเป็นกิจกรรมที่ท้าทายมาก เพราะเป็นการเดินทางที่แสนจะยาวนาน ในสถานที่ที่เราไม่เคยไป ลำพังเราเป็นผู้ใหญ่การนั่งเคื่องบิน 12 ชั่วโมง คือ เหนื่อยมาก ร่างแทบพัง แต่ตาแมวจะต้องดูแลลูกอีกถึง 2 คน คือหนักมาก เราเองก็ลุ้นมากๆเช่นกัน แต่ถ้าสามีทำภารกิจสำเร็จ เราคิดว่าในโลกนี้ก็ไม่น่าจะมีอะไรน่ากลัวสำหรับเขาอีกแล้วเหมือนกัน #รักที่ต้องลุ้น

Future investment 2

สองมือจะประครองเจ้าให้ก้าวย่างอย่างมั่นคง นี่เป็นสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนที่จะต้องทำให้ลูก เราตั้งปณิธาณว่าจะต้องมีลูกเมื่อพร้อม มีครอบครัวเมื่อพร้อม จนกระทั่งมาถึงวันนี้ได้เรียนรู้ว่า ชีวิตมันไม่ค่อยจะเพอร์เฟ็กทุกเรื่อง คำว่าพร้อมก็ไม่ได้เจอทุกครั้งกับแผนที่วางไว้ ฉันจึงต้องเปลี่ยนแนวคิดเสียใหม่ว่า .."ถ้าพอทำได้ ให้ทำ" การพาเด็กมาที่นี่จึงเป็นสิ่งที่พอจะทำได้ ถึงแผนจะผิดเพี้ยนไปมากเมื่อเราเจอโรคโควิดระบาด แต่ก็ต้องสานต่อให้เสร็จ การตัดสินสินครั้งนี้มันได้เติมเต็ม self ของเราคือ 1. เพราะมันถูกเตรียมมาตั้งแต่เมื่อรู้ว่าได้รับทุนการศึกษาแล้ว นี่คือเราทำได้ตามแผน มันรู้สึกภูมิใจนะ 2. ได้รับการช่วยเหลือจากคนรอบข้าง - ครอบครัว พี่สาว น้องชาย ช่วยทุกอย่างที่ช่วยได้ ช่วยเลี้ยงลูก ช่วยดูแลแม่แทนโดยไม่มีเงื่อนไข แม้แม่ผู้แก่เฒ่าเองก็ไฟเขียวให้เราได้ออกสู่โลกกว้างและช่วยดูแลหลานๆด้วยรัก (ส่วนสามีจะแบ่งอีก 1 หน้า ให้เธอ) - ตาไหน ช่วยเรื่องเงินทุกบาท โดยไม่มีเงื่อนไข ขอแค่บอก ช่วยดูแลหลานๆทั้งเรื่องเสื้อผ้าและอาหาร - ยายสิน กระตือรือร้นช่วยสร้างความมั่นคงในอนาคตโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ
เราถูกห่อหุ้มด้วยความรักและห่วงใยขนาดนี้ โลกใบนี้ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวอีกแล้ว #ก็เลยต้องออกมาปล่อยพลังกันหน่อย

Future investment

สวัสดีค่ะ
วันนี้จะมาเล่าเรื่องแนวคิดของเราในวันนี้ เมื่อเราได้มีโอกาสมาเรียนต่างประเทศ เราได้เดินออกมาจากวงกลมของเซฟโซน มันจึงเกิดช่องว่างขึ้น ดังนี้ 1. เหงา คิดถึงลูก มีอารมณืเศร้าตลอด บวกกับรู้สึกผิด ที่ต้องทิ้งลูกตอนที่ลูกยังเด็ก 2. โลกใบนี้กว้างเหลือเกิน จะดีไหมถ้าเราจูงมือน้อยๆของลูกออกท่องโลกตั้งแต่ยังเล็ก สองข้อนี้สามารถนำมาจูนกันได้ ก็เลยตัดสินใจที่จะพาลูกมาด้วย แต่ปัญหาใหญ่คือ มีค่าใช้จ่ายสูงมาก แค่คิดว่า เงิน หาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่โอกาสไม่ได้มีเข้ามาตลอด ทำให้ต้องตัดสินใจที่จะพาลูกมาหาที่อังกฤษในครั้งนี้ ผลที่คาดว่าจะได้รับในการตัดสินใจครั้งนี้ 1. ปิด gap แม่ 2. ปิด gap พ่อ 3. ลด gap ลูก เพิ่มโอกาสในการแข่งขันในด้านภาษา และความมั่นใจ เพิ่มประสบการณ์ชีวิต

A PhD crisis

Today I'm going to say a crisis in the mid way of the PhD journey!! due to a life- work balance, I feel like I fail in this lesson. It's about 15 months on my way according to the the study,  I can do a huge progress of my knowledge that I have no scared feeling like the first time any more. I have got a professional confidence, and I can be able to create successfully the self with kind support from my supervisors. 

However,   I can't manage a life balance !!!! since I have been here, my home,  during the COVID- 19 out break. I have argument with my husband and my mom every single day and almost topics. 

for my husband, as a couple- relationship, I can deal with him to walk to the further steps together easily because he always admit to who I am. May be we share the similar characteristics like the base of thoughts, it is therefore that it just a tiny gaps between us, and it's not too difficult to fix all different views. 

But a big problem is the argument with my mom!!!!. as I have been talking  previously every issue, and every day seems to be trublesome. I'm trying to identify a root cause for this. Yet, it can be seen confusig  lke a spider net. The big thing that I can see is that "the dark side of my higher self confidence"   I feel like my idea is the best!!! I know best!!! as you can see !!! the obvious evividence is my interesting experinces!! 

This leads me to...... to be seen as a huge changing person.  I feel unhappy...absolutely my mom also feels like me and I do concern about her emotions, but... but these are the truth, this is the real world Mom!! you have to change yourself, we have to catch up the chaning world. >>>> this is a sick thought of mine!!! It seems to be I want to change the world to orbit around me rather I have to accept the world and go long with it happily as i used to be.>>> this is the problem!!!

Today I ask her to take a short holliday by staying with my brother and my sister, in another province and please lettig me staying alone for a while>> luckily, I will be fixed the thoughts to acheive better situations . Absolutely, the reflection from my mom is that she complints about this as the break- up relationship between a couple. She looks sad to beasked to do so and I also have sympathy with her, bot it is the best choice right now. In my point, if ww are tired  from a football game, we just take a short break by walking out from the feild and thinking about things that we have been done and thinking about what else that we need to do next. Indeed, this idea bases on the modern psychology of thoughts, but it doesn't work with my mom whose living with a really traditional entire of her life. Whenever you have read till this sentence, you can relize that this is one of all arguments we have, yes! it is an example!!!!

I’ve got so many thoughts going on in my head. The abovementioned muddling is complicated to be solved, and, unfortnately, I just can’t handle it for now. I can't express that how much it wastes my fuel. Perhaps time can cure me..........

Dan's fairy tale

วันนี้เป็นคิวของน้องแดนที่จะต้องเล่านิทานก่อนนอนให้้แม่กับพี่ดินฟัง โดยน้องแดนไม่มีท่าทางอิดออดแม้แต่น้อยเขาเริ่มต้นเล่าในทันที

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีลูกหมาป่าตัวหนึ่ง ตัวสีเทา ลูกหมาป่าตัวนี้มันกินแม่ของมันแต่ไม่กินพ่อของมัน มันกินแต่แม่ตัวเดียว

แม่: ทำไมมันกินแม่มันหรอครับ? แล้วทำไมมันไม่กินพ่อของมันด้วยล่ะ?

แดน: เพราะพ่อของมันเสียบปลั๊กน้ำให้มัน

ส่วนแม่ของมันไม่เสียบปลั๊กน้ำให้มันและไม่ให้มันดูโทรศัพท์

(เนื่องจากไดปั่นน้ำที่บ้านมัน  Disfunction ทุกครั้งที่มีการใช้น้ำเราจะต้องเสียบปลั๊กไฟ หากใครเข้าไปในห้องน้ำก่อนเสียบปลั๊กจะต้องได้ยินเสียงตะโกนบอกคนข้างนอกให้ช่วยเสียบปลั๊กน้ำให้)

แม่: แต่แม่ของมันชงนมให้มันกินนะคะ

แดน: พ่อมันต่างหากล่ะพี่ชงนมให้มันกิน

แม่ใช้มือทั้งสองโอบแดนเข้ามากอดเบาๆ

แม่: แม่ว่า แม่ของลูกหมาป่าตัวนั้นต้องเสียใจมากๆเลย ลูกรู้ไหมทีแม่มันไม่ให้ลูกดูโทรศัพท์นานๆเพราะมันรักลูกของมันมาก มันกลัวว่าดวงตาลูกของมันจะบอดจากการจ้องจอโทรศัพท์ที่นานเกินไป

แดน: จริงๆแล้วมันมีแม่หมาป่า 2 ตัว ลูกหมาป่าก็รักแม่ของมันมากนะ (ว่าแล้ว ก็ใช้มือน้อยๆทั้งสองข้างมากอดแม่ พร้อมกับซบอกด้วย)

แม่: เงียบ ลองใช้ Silent technique

แดนเห็นแม่เงียบ และอาจะคิดว่าการที่ลูกหมาป่ามีแม่ 2 ตัวคงไม่เมคเซ้นต์ 

แดน: แม่ ..น้องแดน ขอเล่านิทานใหม่นะ จริงๆแล้วลูกหมาป่ามันกินทั้งพ่อทั้งแม่มัน นิทานเรื่องนี้ก็เลยจบ!! 

แดน : แม่ น้องแดนออกไปกินน้ำกับพ่อข้างนอกก่อนนะ

จากนั้นลูกก็เดินออกไปหาพ่อข้างนอกโดยทิ้งคำถามหลายอย่างให้แม่ต้องขบคิดก่อนนอน